با کمی تاخیر به مناسبت ۲۰ مهر ماه ( روز بزرگداشت خواجه بزرگ شیراز : حافظ ) ، تفالی بر دیوان آن غزل پرداز بلند آوازه زدم و غزل منتخب را می نویسم :
ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم
دل ، بیمار شد از دست رفیقان مددی
تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم
آنکه بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفت
بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم
خشک شد بیخ طرب ، راه خرابات کجاست
تا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم
مدد از خاطر رندان طلب ای دل ، ور نه
کار ، صعب است مبادا که خطایی بکنیم
سایه طایر کم حوصله کاری نکند
طلب از سایه میمون همایی بکنیم
دلم از ره بشد ، حافظ خوش لهجه کجاست
تا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم
![]()
![]()
![]()

