دیروز در یک جلسه ی کاری که در محل شرکت برگزار شد جناب مدیرعامل تصمیماتی را از طرف خودشان به پرسنل تحمیل کردند ، نمیدانم برای چه از ما خواست در آن جلسه حضور داشته باشیم ! تصمیماتی که از قبل گرفته شده بود و بنظر میرسید بیشتر جهت اطلاع به ما گفته شده ، هر چند حدود چند روزی بود که ما تا حدودی از این برنامه ها مطلع شده بودیم ولی دیروز بالاخره بطور علنی مطرح شد و جالبترش اینکه باید رد یا قبول این تصمیم را در اسرع وقت اعلام کنیم ! به هر حال من هم به نوبه ی خودم مانند برخی دیگر از همکاران در این مورد اظهار نظر کردم ولی اینطور بنظر رسید که سخنرانی های ما تاثیر چندانی در تغییر این رویه ندارد .

قطعاً این تصمیم بر برنامه های زندگی و کاری خیلی از همکاران تاثیر خواهد گذاشت ، چه بسا این تاثیر مثبت هم باشد ولی در حال حاضر من خیلی موافق این تغییر نیستم ، چرا که برنامه های کاری و زندگی ام بخصوص در مورد آرتین تازه در حال روتین شدن هستند .

به هر حال معمولاً هرگونه تغییری ممکن است با کمی مقاومت و یا شاید هم نگرانی هایی همراه باشد . من خودم فعلاً در این فاز قرار دارم ، هر چند باید در عمل ببینیم که چگونه خواهد شد و البته مثل همیشه با توکل به خدای مهربان که همیشه و در همه جا یار و یاور ماست به آینده امیدوارم .

از اینها که بگذریم امروز ۱۰ ماهگی شاهزاده مان " آرتین " است و من و امیر روز به روز بزرگتر شدن و پیشرفتهایش را می بینیم و لذتش را می بریم و از بابت همین هدیه ی بسیار باارزش ، خدای بزرگ را سپاس می گوییم ، موش موشی دو دندانه که به اطراف غلت می خورد ، سینه خیز می رود و ماما و بابا می گوید ؛ برخی از اصوات دیگر را هم به زبان می آورد ، می خواند و می رقصد و دست میزند و حسابی هم شیطنت میکند ، می گرید و می خندد ، کم کم غذای ما را هم علاوه بر فرنی و سوپ مخصوصش می خورد ، به هوای آلوده هم آلرژی دارد طفلکم و دیگر اینکه عاشق موسیقی و بچه ها و در جمع بودنهاست و بنظر میرسد از مهدش راضی است و در آنجا حال میکند  و در آخر اینکه مامان و بابا جیگرش را بخورند ، البته هنوز نمیدانیم خام خام بخوریمش یا پخته :)   .

شاید بهتر بود این نوشته بود و پانوشته میشد جلسه ی مدیریتی !!!

روز مادر ، روز زن و روز من مبارك باشد

شادباش به همه ي  فرشته هاي  مهربان روي زمين " مادران عزيز"

امسال اولين سالي است كه لذت مادر شدن را با وجود آرتين عزيزم مي چشم و از اين بابت باز هم خداي مهربان را سپاس مي گويم .

حالا كه ديگر مادر شده ام و دوران بارداري و زايمان را گذراندم و البته زمان پس از آنرا مي گذرانم قطعاً حس و حالم متفاوت از قبل است ، مادران و البته پدران برکت های زندگیمان هستند باید قدرشان را بدانیم .

حال ديگر خوب ميدانم با تقدير و تشكر و كادو نمي توان زحمات يك مادر را جبران كرد . هر چند كه مادران بي منت و بي انتظار عشق مي بخشند و مهر مي ورزند .

مي خواهم دست مادر عزيزم را به گرمي بفشارم و هزاران بوسه بر دست و رويش بزنم تا شايد كمي از زحماتش را جبران كنم . همينطور تشكر كنم از مادر مهربان امير كه در طي دوران بارداري ام بخصوص توجهات و زحماتش قابل تقدير مي باشد .

اميدوارم همه ي مادران همیشه سلامت و شاد باشند و سایه ی پرمهرشان بر سر فرزندانشان باشد .

چگونه از زندگی خود انتقام می گیرید ؟ این سوالی است که پس از خواندن مطلب زیر که از طریق ایمیل بدستم رسیده ، برایم مطرح شده است .

خب شاید هرکسی از راه خودش قصد انتقام گیری از زندگی اش را داشته باشد ، در ازای زمان و عمر گران و همه ی چیزهای خوبی که بنظرش از او به یغما می برد و دیگر قابل بازگشت هم نمی باشد ، شاید هم نه اصلاً انتقامی در کار نباشد ؟ اما بنظرم برای آن دسته ی اول ، بهترین و زیباترین حالتش همین است که بیان شده است . به هر حال این دست نوشته ها را شاید خیلی از ماها شنیده و یا خوانده باشیم اما شنیدن و خواندن چندباره ی آن تلنگری دوباره و چندباره است و تامل ما را در این زمینه بیشتر و بیشتر میکند و خلاصه اینکه خالی از لطف نیست .

شاد بودن تنها انتقامی است که می توان از زندگی گرفت . " ارنستو چه گوارا "

دیگر اینکه هنوز در حدود ۹۰۰ ایمیل نخوانده دارم که در طی دوران بارداری برایم فرستاده شده و من بدلیل شرایط اورژانسی که داشتم قادر به کار با کامپیوتر و خواندن آنها نبودم ؛ هر چند که بخشهائی از آنها مربوط به پیامهای تبلیغاتی و ... است اما تعداد زیادی از طرف دوستان بوده که روزانه بخشی از آنها را می خوانم ولی به گمانم حالا حالاها زمان ببرد .

این قضیه ی فیلترینگ لعنتی هم همچنان باعث شده در اکثر مواقع نتوانم به سایتهای مورد علاقه ام سر بزنم . از جمله وبلاگهای برخی از دوستان خوبم و فیس بوک و ... راستش گاهی حوصله استفاده از فیلترشکن با این سرعتهای اسفناک اینترنتی هم نیست حالا در کنارش زمان هم مهم است که من با توجه به شرایط فعلی ام گاهی بشدت کم می آورمش . همین زمان را می گویم . اما سعی میکنم از همانی که دارم نهایت استفاده را ببرم باز هم همان زمان را می گویم .

در نهایت اینکه گاهی احساس عذاب وجدان میکنم که شاید برای شاهزاده ی کوچکم وقت کمی دارم و این حس آزارم میدهد . در کنارش که هستم از او انرژی می گیرم ولی گاهی کم می آورم . این بار حس و حال و البته انرژی را می گویم ! به آخر هفته نزدیک میشویم و من آن را دوست دارم چون دو روز ناب با امیر و آرتین دارم و همینطور وقت خوبی برای انتقام گیری از زندگی :)

برای در آغوش گرفتن فرشته ی کوچکم دلم تنگ است .

 برگزاری نمایشگاه کتاب باید در دسته ی رویدادهای فرهنگی قرار گیرد اما در اینجا نمیدانم این مسئله چقدر به واقعیت نزدیک باشد ! به هر حال نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در حال برگزاریست ، از طرفی تمایل دارم آرتین را از کودکی با محیط کتاب و کتابخوانی آشنا کنم اما از سوئی دیگر هرکاری میکنم دست و دلم نمی رود که از آنجا در آن مکان بنظر بنده نه چندان مناسب دیدن کنم مخصوصاً در این چند وقت اخیر که اکثر ناشران خوب یا حذف شدند و یا اینکه کتابها آنگونه که به مذاق برخی خوش بیاید ترجمه شده اند و از سوی دیگر قیمت آن هم آنقدر گران است که خیلی ها خرید آنرا در اولویت های آخر قرار میدهند . به هر حال بحث سانسور لعنتی که پیش آمده به گمانم یافتن کتاب خوب هم کاری بس مشکل شده است و این مسئله چقدر جای تاسف دارد . 

ایرج قادری دیروز در سن ۷۶ سالگی درگذشت . این خبر هم باید فرهنگی باشد دیگر ، مگر نه ؟

متاسفانه از آنجائیکه به امور فرهنگی توجه کافی نمی شود و اصولاً تعریف فرهنگ در اینجا به گونه ای دیگر است ، ایشان هم که حدود ۵۰ سال برای صنعت سینمائی کشور زحمت کشیده مانند خیلی های دیگر مورد کم لطفی و نامهربانی قرار گرفته است . فیلمهائی که ساخت و مجوز اکران را نگرفت و ... روحش شاد و قرین رحمت باد .